Hallerbos

Eén van mijn goede voornemens van dit jaar is om het Hallerbos wat beter onder de loep te nemen. Als Hallenaar kom ik er al heel lang, eerst als lid van de scouts en later om te fotograferen. Op de één of andere manier echter maakte ik bij het fotograferen altijd dezelfde ronde waardoor de rest van het bos onverkend terrein bleef… Daar moest nu eindelijk maar eens verandering in komen!

Dus, dit weekend er eens bewust op uit getrokken in een ander deel van het bos. De bedoeling was vooral om de beekjes (steenputbeek, kapittelbeek en molenbeek) te fotograferen en al wat ik onderweg tegenkwam was mooi meegenomen. De steenputbeek is misschien wel de gekendste van de drie beekjes. Ze ontspringt in een steengroeve in het Hallerbos en het water is van een zeer goede kwaliteit. Het is dan ook de biotoop van onder andere beekprik, rivierdonderpad, stekelbaars en hier en daar wordt beweerd dat ook de beekforel er nog zou voorkomen. Op de plaats waar de steenputbeek samenvloeit met de kapittelbeek verandert de naam in molenbeek.

Hieronder enkele foto’s:

1. Steenputbeek
   

   

2. Kapittelbeek
   
3. Molenbeek
   

Eigenlijk is het nog een beetje te vroeg op het jaar. In de volle lente zijn de oevers bezaaid met daslook waardoor het hele gebied plots veel frisser en groener oogt. Nu rook ik de daslook wel al, maar de plantjes zijn nog heel klein.

Onderweg zag ik ook nog een zwarte specht en botste ik op de uitwerpselen van een vos. Voor beide was het de eerste keer in mijn leven dat ik ze in het echt zag. Spijtig genoeg was de zwarte specht snel terug weg waardoor ik geen deftige foto kunnen nemen heb.

Tenslotte heb ik ook nog een abstractje gemaakt volgens een techniek die ik leerde kennen via de blog van Victor. (Waarvoor dank Victor!)

De foto werd gemaakt door te fotograferen met lange sluitertijd en tijdens het fotograferen de camera verticaal te bewegen. Hierdoor vervagen details maar blijven de verticale lijnen toch goed zichtbaar. De witbalans heb ik bewust redelijk koud gezet waardoor de foto nogal blauwig wordt. Ik vond het in dit geval wel passen. Het algemene beeld is nog niet helemaal wat ik wil bekomen, maar goed… We blijven proberen!

Falco peregrinus

Falco peregrinus… Een hele mooie wetenschappelijke naam voor een schitterende vogel, de Slechtvalk.

Ik heb het geluk dat er hier aan mijn kot in Leuven regelmatig een koppeltje passeert. Ik zit op een boogscheut van het Sint-Pietersziekenhuis en de richel op de hoogste verdieping van het gebouw blijkt een favoriet plekje te zijn van meneer en mevrouw slechtvalk. Ook nu op dit eigenste ogenblik (Jawel! ) zitten ze weer te genieten van het prachtige uitzicht over de toch wel mooie stad Leuven.

De eerste keer dat ik ze opmerkte was tijdens de afgelopen examenreeks, terwijl ik aan het studeren was. Ze vlogen voorbij in hun typische vlucht ( snelle vleugelslagen afgewisseld met korte glijvlucht en hun vleugels een beetje naar achteren gebogen) en alle duiven waren binnen de kortste keren verdwenen. Echt heel leuk om te zien! Sindsdien zie ik ze er heel regelmatig zitten.

Ondertussen heb ik er bewust wat meer over opgezocht en blijkbaar is er in 2005 in de buurt een nestkast opgehangen. Ik heb dan ook een vermoeden dat het wel goed gaat met de slechtvalk in Leuven en wie weet komen ze er deze lente wel tot broeden. Laat het ons hopen, want het zijn echt prachtige vogels en ik vind het altijd een hele belevenis om ze bezig te zien. Het is bovendien één van mijn grote dromen om ze eens goed te fotograferen.

Hieronder vind je twee foto’s van de slechtvalken. Beide zijn serieus gecropt dus de kwaliteit is ondermaats, maar ik wil ze jullie toch laten zien. Op de eerste foto zie je eentje dat bezig is met zijn (of haar natuurlijk) ochtendtoilet. Op de tweede foto zie je het koppeltje met één slechtvalk op de richel en de andere op de antenne in de achtergrond. Beide foto’s zijn aanklikbaar voor een grotere versie.

Sneeuwklokjes

Wegens tijdgebrek was het mij de voorbije weken nog niet gelukt om sneeuwklokjes te fotograferen. Ik wist dat er in het Arenbergpark in Heverlee altijd veel staan, maar ik was er niet zeker van of ze al over hun piek heen zouden zijn of niet. Dus, ik dinsdagochtend naar het Abdijpark…

En ja hoor. Er stonden er nog veel maar sommigen waren echter duidelijk al over hun piek heen. Gelukkig stonden er ook nog mooie exemplaren, mooi bedauwd én daarenboven zat het licht ook nog eens mee. Mooie foto’s gegarandeerd, toch?

Wel, het was de eerste keer dat ik ze bewust fotografeerde en echt waar… Moeilijke bloemen om mooi in beeld te brengen! Wit en zonlicht gaat nu eenmaal niet zo goed samen. Op zulke momenten is fotograferen in RAW voor mij een hele opluchting. Achteraf valt er naar mijn gevoel gewoon meer uit te halen.

Voor een eerste keer ben ik wel nog tevreden. Het zijn vooral de klassiekere sneeuwklokjes- foto’s geworden, maar bij gebrek aan echte macrolens denk ik dat ik voorlopig niet veel meer kan verwachten. Volgend jaar probeer ik het zeker opnieuw, misschien dan wel met een echte macrolens…

Boomklevers en eekhoorntjes

Vorige zomer stootte ik in een klein bosje vlakbij huis op een groepje fluitende boomklevers. Ik was al een tijdje op zoek naar plaatsen waar ik boomklevers zou kunnen fotograferen en ik was dan ook aangenaam verrast dat ze daar toch vrij talrijk te vinden waren. Daarnaast zaten er ook verschillende eekhoorns, dus het kon plots niet snel genoeg winter worden.

Tijdens de kerstvakantie was ik er nog eens terug gegaan en had ik rustig een voederplekje in elkaar geknutseld. Wat gaten in een boom met voedsel erin voor de boomklevers, onderaan de stronk in een holte wat eekhoornvoer van Vivara en dan maar hopen natuurlijk. De eerste dagen viel het nogal tegen, na een tijdje echter was het eten na een dag reeds weg. Maar door de examens vond ik spijtig genoeg niet de tijd om de schuiltent op te zetten.

Vorige zondag ben ik er dan eindelijk in geslaagd de schuiltent op te zetten en mijn geduld werd al na anderhalf uurtje beloond:

Jawel, geen enkele boomklever gezien, maar wel eekhoorntjes. Spijtig genoeg had ik mijn tent zodanig gezet dat de boomklevers er goed zouden opstaan, waardoor ik wat te dicht bij de eekhoorns zat. Milimeters te veel, het komt zelden voor! Toch ben ik heel blij want het was de eerste keer dat ik ze van zo dicht bij kon fotograferen en het is bovendien echt leuk om ze bezig te zien. Als dat dan nog eens vanop een meter of 3-4 gebeurt is dat natuurlijk extra fijn. Mijn zondag kon alvast niet meer stuk!!

Hieronder nog enkele foto’s:

Hopelijk vinden jullie ze ook een beetje mooi, ik ben er alvast heel erg blij mee…