Het is niet de meest geschikte foto om de mogelijkheden aan te tonen, maar ik denk wel dat het verschil in ‘levendigheid’ duidelijk is. Daarnaast moet ik er ook bij vermelden dat het eerste beeld ook geen RAW ‘pur sang’ is want Capture NX neemt de instellingen van de Camera mee over. Standaard staat mijn D70 ingesteld op ‘hoge verzadiging’, ‘verscherping aan’ enz. Hierdoor is de beginfoto in Capture NX2 reeds minder flets dan in een ander RAW bewerkingsprogramma (zoals Rawshooter Essentials wat ik hiervoor gebruikte).
Daarnaast werk ik ook altijd met een zelfgekozen witbalans instelling die eveneens door het programma mee ingelezen wordt. Gevolg is dus ook dat de nabewerking niet veel tijd in beslag neemt en dat er gewoon ook minder nabewerking nodig is.
Je kan die ‘meegenomen’ parameters natuurlijk nog altijd aanpassen in het programma, voor moest je niet tevreden zijn met het resultaat.

Kortom, in mijn ogen is het zeker de moeite waard om eens te bekijken. Naast de reeds vermeldde dingen zijn er nog tal van andere mogelijkheden. De interface en snelheid zijn niet fantastisch, maar in mijn ogen zeker niet storend. (anderen vinden dit dan weer wel) Om zeker te zijn kan je altijd een gratis trialversie downloaden die 60 dagen duurt en die alle functies ondersteunt. Ik ben alvast overtuigd!

Lanzarote zelf is een ontzettend fascinerend eiland. Het is niet heel erg groot ( 60km op 20 km) en van vulkanische oorsprong. Door de beperkte hoogteverschillen regent het er zelden tot nooit waardoor planten nauwelijks de kans krijgen om te groeien. De combinatie van de vulkanische elementen en de afwezigheid van grote hoeveelheden planten en bomen geven je soms het gevoel alsof je op de maan terecht gekomen bent. Heel bevreemdend in het begin, maar eens je eraan gewend bent is het gewoon fantastisch.

Het gekendste Nationaal Park van Lanzarote is dat van Timanfaya. In de 18e eeuw werd de hele noordwestelijke kant van het eiland door een reeks vulkaanuitbarstingen overspoeld met lava. Tijdens de zes jaar durende uitbarstingen werden elf dorpen weggevaagd en tot op de dag van vandaag is heel het gebied compleet verwoest en onvruchtbaar. Dat maakt het echter niet minder spectaculair…

Daarnaast heb je verspreid over het eiland nog tal van andere vulkanen. Let op het uitgestrekte lavaveld op de voorgrond in de eerste foto.

La Geria is de wijnbouwstreek van Lanzarote. Door de harde klimatologische omstandigheden is het echter niet evident om aan wijnbouw te doen. Men tracht dit op te lossen door kuilen te graven en deze te omringen met stenen. In elke kuil wordt dan een druivenplant gezet en de stenen errond dienen om deze uit de wind te houden. Bovendien absorberen ze het vocht dat gecreëerd wordt door de dauw waardoor de plant toch een minimum aan water krijgt.

Zoals zo vaak het geval bij foto’s is de realiteit veel indrukwekkender dan deze beelden weergeven. Ik heb er alvast van genoten en keer er ooit misschien wel nog eens terug.

Ps.: Deze foto’s zijn voor de eerste keer bewerkt vanop de laptop en met Nikon Capture NX. Laat gerust weten wat er beter kan want het is allemaal nog een beetje wennen.

Al het werk is dus niet voor niets geweest en het spreekt voor zich dat ik best wel blij ben dat ik erin geslaagd ben om mijn studies tot een goed einde te brengen. Dit alles zorgt er natuurlijk wel voor dat het bijzonder druk zal blijven de komende weken en maanden (werk zoeken etc.) waardoor ik maar beetje bij beetje deze blog zal kunnen aanvullen…

Wat jullie binnenkort zeker kunnen verwachten zijn enkele sfeerbeelden uit Lanzarote (foto’s moeten nog bewerkt worden), de resultaten van een ochtendlijke vlindershoot (moeten eveneens nog bewerkt worden) en een korte “review” van mijn Sigma 400mm f/5.6 APO Telemacro D (een lens waar ik nog steeds heel erg tevreden van ben). Normaal zal ik in een later stadium eindelijk mijn drijvende schuilhut afwerken en dan mogen jullie daar ook zeker resultaten etc. van verwachten.

groetjes en tot binnenkort,

Andries

]]> http://adeschrijver.wordpress.com/2008/05/14/daslook-in-het-hallerbos/feed/ 5 Andries http://adeschrijver.wordpress.com/2008/05/02/wilde-hyacinten-in-het-hallerbos/ http://adeschrijver.wordpress.com/2008/05/02/wilde-hyacinten-in-het-hallerbos/#comments Fri, 02 May 2008 09:11:27 +0000 Andries http://adeschrijver.wordpress.com/?p=49 ]]> Het Hallerbos is momenteel ‘Hot’. Dat merk je als je er rond loopt, ik merk het in mijn Blog statistieken (elke dag opnieuw zie ik dat mensen op mijn blog terecht komen door ‘Hallerbos’ in te typen in één of andere zoekmachine), je ziet op regelmatige basis foto’s verschijnen op het internet etc. Nu, op zich is dat natuurlijk niet verwonderlijk want de wilde hyacinten zijn inderdaad echt heel erg mooi om te zien. Bovendien is zien slechts één ding, ze ruiken daarbovenop ook nog eens fantastisch en dit in combinatie met de vele vogeltjes en andere beestjes maakt een bezoek aan dit prachtige bos tot een onvergetelijke ervaring. Een mens zou er zowaar lyrisch van worden!

Het spreekt voor zich dat ik dit zelf absoluut niet wou missen en dus ging ik vorige vrijdag op pad, met het plannetje van Daniel in de hand. Ik had me voorgenomen om naar het Tranendal te gaan, in de hoop dat alle omstandigheden zouden meezitten. De hyacinten stonden er alleszins nog heel erg mooi bij en de bomen zaten al mooi in blad. Alleen het licht wilde niet altijd even goed meewerken. Maar al bij al ben ik best wel tevreden van het resultaat! Hieronder enkele foto’s:

En tot slot nog een abstractje geheel in de lijn van mijn vorige posts.

Er zit blijkbaar nogal weinig contrast in de foto’s. Ik heb ze voor één keer op de PC bij mij thuis bewerkt (ipv op kot in Leuven) en ga ze dus nog eens onder handen nemen als ik in Leuven ben. Voorlopig zullen jullie het hier mee moeten doen!

Edit: ondertussen wat contrast toegevoegd.

]]> http://adeschrijver.wordpress.com/2008/05/02/wilde-hyacinten-in-het-hallerbos/feed/ 8 Andries http://adeschrijver.wordpress.com/2008/04/17/abstractjes-in-het-hallerbos/ http://adeschrijver.wordpress.com/2008/04/17/abstractjes-in-het-hallerbos/#comments Thu, 17 Apr 2008 12:11:12 +0000 Andries http://adeschrijver.wordpress.com/?p=47 ]]> Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb. Ik zou het zelf liever anders zien, maar momenteel kruipt veel van mijn tijd in mijn eindwerk voor school (Onderzoek naar environmental changes gedurende het Holoceen in de Oost-Mediterrane wereld en dit aan de hand van Pollen-analyses). Fotograferen wordt dus voorlopig ongewild naar de achtergrond verdrongen…

Vorige donderdag ben ik toch heel even in het Hallerbos geraakt. Ik had gehoopt dat de hyacinten al goed open zouden staan, maar spijtig genoeg was ik nog te vroeg. Het begon er al een beetje paars te zien, maar voor het hoogtepunt is het nog wel even wachten… De hyacinten dan maar links laten liggen en nog eens wat abstractjes proberen te bekomen door te fotograferen met lange sluitertijd en de camera te bewegen. De ene is al wat beter gelukt dan de andere, maar al bij al ben ik wel tevreden…

De foto’s:

1 en 2: Klassiekers van de pinksterbloem

3 en 4: Twee abstractjes waarbij het effect bekomen werd door de camera verticaal te bewegen tijdens het nemen van de foto.

5: Een futuristisch(?) plaatje, bekomen door tijdens het nemen van de foto in te zoomen.

Ziezo, ik ben blij dat ik ze een week later toch kunnen bewerken heb. Hopelijk geraak ik volgende week nog eens in het Hallerbos en werken de bloemetjes dan wel goed mee.

De vorige vond ik ook heel leuk (witte achtergrond met bovenaan ook een foto en één zijkolom) maar een groot nadeel was de maximumgrootte van de foto’s. Deze was beperkt tot maximum 500 pixels, maar omdat dit niet goed uitkwam met de afmetingen bij zenfolio beperkte ik de langste zijde tot 400 pixels. Net iets te klein om nog goed foto’s te tonen en aangezien het nog altijd een fotoblog is moest ik dus dringend op zoek naar een alternatief. En aangezien ik deze blog volledig via WordPress draait zijn de alternatieven eerder beperkt.

De nieuwe theme geeft mij de mogelijkheid om foto’s af te beelden met als langste zijde 580 pixels, wat toch iets aangenamer is om naar te kijken. Naar mijn mening komen ze op deze grootte trouwens iets beter tot hun recht en daar bovenop is het ook nog eens één van de standaardafmetingen van foto’s bij mijn zenfolio. Mooi meegenomen natuurlijk!

De foto’s in de vorige posts heb ik meteen ook even aangepast!

Dus, dit weekend er eens bewust op uit getrokken in een ander deel van het bos. De bedoeling was vooral om de beekjes (steenputbeek, kapittelbeek en molenbeek) te fotograferen en al wat ik onderweg tegenkwam was mooi meegenomen. De steenputbeek is misschien wel de gekendste van de drie beekjes. Ze ontspringt in een steengroeve in het Hallerbos en het water is van een zeer goede kwaliteit. Het is dan ook de biotoop van onder andere beekprik, rivierdonderpad, stekelbaars en hier en daar wordt beweerd dat ook de beekforel er nog zou voorkomen. Op de plaats waar de steenputbeek samenvloeit met de kapittelbeek verandert de naam in molenbeek.

Hieronder enkele foto’s:

Onderweg zag ik ook nog een zwarte specht en botste ik op de uitwerpselen van een vos. Voor beide was het de eerste keer in mijn leven dat ik ze in het echt zag. Spijtig genoeg was de zwarte specht snel terug weg waardoor ik geen deftige foto kunnen nemen heb.

Tenslotte heb ik ook nog een abstractje gemaakt volgens een techniek die ik leerde kennen via de blog van Victor. (Waarvoor dank Victor!)

De foto werd gemaakt door te fotograferen met lange sluitertijd en tijdens het fotograferen de camera verticaal te bewegen. Hierdoor vervagen details maar blijven de verticale lijnen toch goed zichtbaar. De witbalans heb ik bewust redelijk koud gezet waardoor de foto nogal blauwig wordt. Ik vond het in dit geval wel passen. Het algemene beeld is nog niet helemaal wat ik wil bekomen, maar goed… We blijven proberen!